Bart Voorzangers weblog

top

volgend

overzicht

6 zwembad en zending

Het besluit van de gemeente Den Haag een eind te maken aan ongemengd zwemmen berust op een drogreden. Wat rest aan ‘rechtvaardiging’ is de wens moslims het leven zuur te maken.

donderdag, 19 november 2009

Den Haag heeft vijf grote gemeentelijke zwembaden. In één daarvan kunnen mannen en vrouwen elke week een paar uurtjes gescheiden zwemmen. Kennelijk stellen ze dat zeer op prijs want blijkens een brief van B&W van 10 november 2009 aan de raad vormen ze een vrij constante groep vanwaaruit nauwelijks ‘doorstroom naar het algemeen recreatief zwemmen’ plaatsvindt. B&W besluiten daarom een eind aan het gescheiden zwemmen te maken, en voeren daarmee een eerder aangehouden motie van de raad alsnog uit.

Vanwaar dit besluit? Gaan die gescheiden uurtjes ten koste van anderen? Stel dat een bad vijftig uur open is, dan bieden vijf baden 250 uur zwemgelegenheid. Daarvan is zo’n vijf uur, dus een procent of twee, ingeruimd voor gescheiden zwemmen. Daar komt geen fanatiek gemengd zwemmende iets aan tekort.

De motie, zo zegt de brief van B&W,

… gaat uit van het integratieprincipe, namelijk dat in onze stad gemengd sporten gemeengoed moet zijn waarbij geen gescheiden zwemmen voor mannen en vrouwen past. Tevens stellen de indieners van de motie dat het niet past dat vanuit religieuze overwegingen en ten koste van de algemene middelen aparte zwemuren worden ingesteld voor mannen en vrouwen.

Het integratieprincipe onderschrijven B&W volledig. En wie niet? Maar als dat betekent dat gemengd sporten gemeengoed moet zijn, gaan de toch doorgaans niet gemengd sportende voetballers, honkballers en basketballers in Den Haag een sombere tijd tegemoet.

De tweede zin van het citaat hierboven snijdt meer hout. Het zou inderdaad niet passen wanneer een gemeente vanuit religieuze motieven mannen en vrouwen dwong apart te zwemmen. Gemeenten leggen hun burgers geen religieus gefundeerd gedrag op. ’t Idee alleen al!

Nu nemen B&W hun zwemurenbesluit omdát doorstroom naar het algemeen recreatief zwemmen uitblijft. B&W hadden deze mensen kennelijk graag toegestaan gescheiden te zwemmen als ze hen zo – en dat vrij letterlijk – van hun veronderstelde religieuze voorkeur hadden kunnen losweken. B&W hebben dus wel degelijk religieuze motieven. Ze hadden gelovigen willen bekeren. Alleen, ’t middel blijkt ongeschikt.

Het grappige van de brief is dat B&W de identiteit van de betrokkenen met zorg in het midden laten. Ze noemen groep noch godsdienst met name, alsof het om willekeurige wie met willekeurig welke religie gaat. En dat is natuurlijk onzin. Gescheiden zwemmende gereformeerden in hersteld verband hadden ze gegarandeerd hun gang laten gaan, en dat waarschijnlijk onder het motto dat godsdienstvrijheid ‘in onze stad … gemeengoed moet zijn’.