Bart Voorzangers weblog

top

volgend

overzicht

27 mijn salafistische vrienden

Pleiters voor waakzaamheid jegens de islam houden ons voor dat alle moslims die hun geloof serieus nemen vroeg of laat voor geweld tegen ongelovigen zullen kiezen. Ze suggereren dat aan die conclusie een redenering ten grondslag lig.

maandag, 11 januari 2010

De angst voor radicale moslims zit er bij velen stevig in. Nu ken ik mensen, die door anderen als radicale moslim worden beschouwd omdat ze wel eens naar de Al-Tawheedmoskee gaan, omdat ze omgaan met mensen die dat doen, of omdat ze een baard, een kalotje en een djellaba dragen. Als hun diagnose deugt, koester ik heel wat slangen aan mijn borst.

De mensen die mij waarschuwen voor verkeerde vrienden, haasten zich meestal toe te geven dat Mohammed X. en Ali Y. zelf vreedzame en wetsgetrouwe mannen zijn. Ik ken Mohammed en Ali al jaren, en ben zeer op ze gesteld. Ik heb nauw met ze samengewerkt, ben vaak met ze uit eten geweest, en heb veel en lang met ze gepraat over de scholen waarbij we betrokken waren – en die ons samenbrachten – over het leven in Nederland, en over hun geloof en het mijne. Ik ken ze zo goed dat ik ze zonder aarzeling m’n portemonnee en de sleutel van mijn huis zou meegeven, en dan is het natuurlijk een hele geruststelling dat mijn geld niet in Waziristan belandt en dat m’n huis de lucht niet in gaat. Vanwaar dan toch die waarschuwing?

Ik krijg die waarschuwing bijvoorbeeld van de heer Dumasy, een onderwijskundige die veel in het islamitisch onderwijs gewerkt heeft en daar regelmatig ruzie kreeg met ‘radicale’ schoolbesturen. Hij schreef daar een boek over, en in dat boek onderscheidt hij een aantal groepen binnen het salafisme: van brave, vreedzame, religieus conservatieve moslims, tot jihadisten die geweld toejuichen. Het gevaar schuilt ’m erin dat de grenzen tussen die groepen open zijn en dat vreedzame orthodoxie een eerste stap is naar radicalere en uiteindelijk gewelddadige opvattingen. Van het een komt vroeg of laat het ander. Zijn conclusie is dan ook dat we vreedzame salafisme moeten bestrijden om gewelddadige salafisme te voorkomen. En dat verklaart zijn ruzies met orthodoxe, ‘dus’ – zij het dan nog vreedzaam – salafistische schoolbesturen.

Als deze manier van denken deugt, zou je de strijd al moeten aanbinden met nominale moslims die niets aan hun geloof doen, en zeker met liberale, maar wel weer wat belijdender, moslims want die zouden via het vreedzame salafisme bij het gewelddadige salafisme kunnen belanden. Elke categorie van waaruit je in een andere categorie terecht kunt komen, is de voorportaal van die tweede categorie en daarmee de voorportaal van alle categorieën waarvan die tweede zelf weer een voorportaal is. Het eind is zoek, en dat is kenmerkend voor waanzin. Enige logica zit er overigens wel in Dumasy’s verhaal: als je mensen lang en heftig genoeg bestrijdt om wat ze nog niet zijn, maak je dat kans dat ze het uit balorigheid of pure woede worden wel groter.

Een al even boeiende, en complex met zichzelf verknoopte denkvorm vinden we bij de arabist Hans Jansen, voor wie Dumasy dan ook veel bewondering heeft. Jansen noemt zichzelf ‘islamograaf’ – een term die in elk geval op het internet vrijwel alleen te vinden is waar hij direct of indirect aan het woord is – en stelde in die hoedanigheid vast dat de gematigde islam niet bestaat. De islam is radicaal en gewelddadig, en dat er zo vreselijk veel gematigde en vreedzame moslims lijken te zijn, komt alleen doordat die moslims geen ‘echte’ moslims zijn. Maar hoedt u, ze zouden het zo kunnen worden. En als Jansen ons voorrekent hoezeer het water ons aan de lippen staat, telt hij alle mensen van wier grootouders er één ‘islamitisch’ is opgevoed als potentiële bommengooier mee: het islamitische gevaar bedreigt u dus volgens hem in de vorm van een miljard niet-moslims.

Als je de methodologie van de islamografie loslaat op joden, christenen of dierenbevrijders, zijn de consequenties ronduit angstaanjagend: het jodendom, het christendom en de dierenrechtenbeweging zijn radicaal en gewelddadig, en dat verreweg de meeste joden, christenen en dierenverdedigers minzaam en vreedzaam zijn, betekent alleen maar dat het geen échte joden, christenen enzovoort zijn. Maar voor een inschatting van het joodse enzovoort gevaar tellen we ze natuurlijk wel allemaal mee! ’t Is een wonder, eigenlijk, dat u nog niet gestenigd, gekruisigd en levend verbrand bent.

Eén ding moet ik onze nieuwe Jansenisten nageven: ze geven zich niet voor islamoloog uit en pretenderen dus geen enkele deskundigheid. Maar dát komt dan weer doordat ze als de dood zijn voor alles wat naar nuance neigt, voor alles wat boven zwartwitdenken probeert uit te komen, voor elke vorm van wetenschap, kortom. En wat dat betreft is hun beeld van wat hen bedreigt opeens weer heel realistisch.

Koffietijd. Ik ga Mohammed maar eens bellen.