Bart Voorzangers weblog

top

volgend

overzicht

61 Peace for our Time

Het migratiebeleid van de door VVD, PVV en CDA beoogde regering is anti-moslimbeleid en het CDA doet zijn uiterste best dat te verhullen.

dinsdag, 5 oktober 2010

Het valt niet mee de concepten regeer- en gedoogakkoord te lezen. Ze te vinden bleek al lastig. Ik zocht ze op de website van het CDA, maar vond daar alleen het regeerakkoord. ‘Het gedoogakkoord zit in het regeerakkoord verwerkt’, zegt de site. Deels klopt dat. Het gedoogakkoord is een bundeling van stukken regeerakkoord – passages over immigratie, veiligheid, ouderenzorg en financiën – en de akkoorden delen een financiële bijlage. Opmerkelijk is dan slechts dat het CDA zijn leden niet vertelt welke stukken van het regeerakkoord gedoogsteun van de PVV krijgen. Ze mochten er eens extra goed naar kijken. Maar het gedoogakkoord heeft ook nog een eigen bijdrage, en die ontbreekt op de site: een veelzeggende verklaring van de drie partijen over de gedoogconstructie:

De drie partijen VVD, PVV en CDA verschillen van mening over aard en karakter van de islam. De scheidslijn zit hem in het karakteriseren van de islam als óf religie óf (politieke) ideologie. Partijen accepteren elkaars verschil van inzicht hierover en zullen hier ook op grond van hun eigen opvattingen naar handelen.

Er is echter veel dat partijen bindt: het sterker, veiliger en welvarender maken van Nederland is daarbij het gemeenschappelijke doel en uitgangspunt.

Daarom is – met acceptatie van elkaars verschillen van mening en het volledig aan elkaar gunnen van de vrijheid van meningsuiting over bestaande verschillen van inzicht – overeengekomen dat de PVV het nader te onderhandelen regeerakkoord op onderdelen zal steunen vanuit een gedoogpositie.

Hier staat duidelijk niet wat de opstellers wel degelijk bedoelen. Deels is dat wellicht onhandigheid. Zo accepteren ze elkaars verschillen van mening in plaats van een onderling verschil van mening en gunnen ze elkaar de vrijheid iets te zeggen over die meningsverschillen, in plaats van de vrijheid de meningen te uiten waarin ze van elkaar verschillen. Vreemder is al dat ze wel aangeven van mening te verschillen, maar niet expliciet maken wie wat vindt. Maar echt opmerkelijk is dat ze daarbij alleen een verschil van mening over de aard van de islam noemen. Kennelijk is dat het enig belangrijke punt van verschil.

Nu heeft de voorman van de PVV heel wat erger dingen gezegd dan dat de islam een politieke ideologie is. Zo noemde hij de islam verwerpelijk en bedreigend, en vergeleek hij de Koran met Mein Kampf. En al benadrukt hij keer op keer dat hij zich richt tegen de islam en niet tegen moslims, zijn politieke wensen weerspreken dat. Als de islam niet deugt en je je daarover zorgen maakt, dan zet je in op hervorming van de islam, op verlichting van islamitische theologen, op bewustwording en intellectuele wapening van moslims, terwijl Wilders maar één ding wil: het tegenhouden en terugsturen van ‘niet-westerse’ (lees: islamitische) migranten, goedschiks als het kan, kwaadschiks als ’t moet. En dat kun je heel best ook willen, of minstens toestaan, zonder de islam als ideologie te zien.

Het feit dat VVD en CDA alleen die godsdienst-of-ideologiekwestie noemen, suggereert dat ze wel instemmen met de rest van Wilders beweringen en wensen. Deze verklaring roept dus de vraag op of hier met opzet verhult wordt in welke mate ze aan Wilders’ islamofobie tegemoetkomen, en of dat misschien de reden is dat deze verklaring op de CDA-website wordt verdonkeremaand.

In de paragraaf over immigratie lezen we:

Het asiel- en migratiebeleid is streng maar rechtvaardig. Ombuiging, beheersing en vermindering van de immigratie zijn geboden en urgent gelet op de maatschappelijke problematiek. Verwezenlijking hiervan behoort tot de primaire doelstellingen van het te voeren kabinetsbeleid. Rechtvaardig omdat mensen rechten hebben en het kabinet dit als uitgangspunt neemt.

’t Is – zoals veel in dit stuk – uiterst krukkig geformuleerd, maar één ding staat er wel degelijk. De beoogde regering zal zich iets gelegen laat liggen aan het feit dat mensen rechten hebben, en wie weet zelfs aan die rechten zelf. Kennelijk spreekt dat niet vanzelf, en dat is zorgwekkend.

Even verderop lezen we:

Het kabinet zal hiertoe de mogelijkheden voor een restrictief en selectief migratiebeleid binnen de bestaande juridische kaders, waaronder het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), zoveel mogelijk benutten, zowel door voorstellen tot wet- en regelgeving als door intensivering van controle, handhaving en uitvoering van bestaande voorschriften, met inbegrip van nieuwe informatiesystemen, uitwisseling van gegevens en technieken voor identiteitsvaststelling.

Opnieuw een nauwelijks leesbare passage. Maar alle stilistische slordigheden ten spijt staat hier in elk geval: Wij zoeken bij het beperken van de immigratie de grenzen van het betamelijke.

En al even ondubbelzinnig is de volgende zin:

Bij de uitvoering van het voorgenomen beleid neemt het kabinet tevens initiatieven tot aanpassing van EU-richtlijnen en, indien er voor belangrijke maatregelen geen andere alternatieven blijken te zijn, eventueel, in overleg met andere lidstaten, tot wijziging van verdragen.

De regering laat zich bij haar strenge maar rechtvaardige immigratiebeleid iets gelegen liggen aan het hebben van rechten totdat die rechten op reglementaire wijze zijn afgeschaft. Wat moet die afschaffing mogelijk maken?

‘Ombuiging, beheersing en vermindering van de immigratie zijn geboden …’ lazen we eerder. De vluchtige lezer denkt bij ‘ombuiging’ vast aan ‘bezuiniging’, maar die interpretatie past hier grammaticaal noch inhoudelijk. Het gaat om een letterlijke ombuiging van de migratiestroom: immigratie moet emigratie worden. De moslims moeten het land uit. Het akkoord behelst dan ook rijen maatregelen om mensen eerder, vaker en sneller uit te zetten. Het voorgestelde migratiebeleid is xenofoob PVV-beleid waarnaast de vraag of de islam een ideologie of een religie is, volslagen irrelevant is.

Zaterdag stond een aangedane Verhagen op een verhoging te zwaaien met een akkoord. Het waren zware onderhandelingen geweest waarbij hij zich tot het uiterste had ingespannen, maar met succes: ‘Een feest voor de democratie’ juichte hij. Zit ik er ver naast als ik daarin een ‘Peace for our time …’ hoorde doorklinken?