Bart Voorzangers weblog

top

volgend

overzicht

96 Het COC en de weigerambtenaar

Het COC suggereert dat weigerambtenaren hun vrijheid van godsdienst misbruiken om trouwlustige homo’s en lesbo’s in de kast terug te jagen. Daarmee zet het COC de zaak op z’n kop. Die ambtenaren gedragen zich onberispelijk en het COC voert een zeer bedenkelijke campagne tegen een religieuze minderheid.

donderdag, 4 augustus 2011

Weigerambtenaren worden vaak beschreven als mensen die homoseksuelen hun grondrechten proberen te onthouden – nare mensen dus die de wet overtreden. Het COC betoogt dat het een schande is dat zulke mensen door gemeenten gedoogd worden. Stel je voor dat een ambtenaar zou weigeren een huwelijk te sluiten omdat de huidskleur van een der huwelijkskandidaten hem niet aanstaat; het huis zou te klein zijn!

Dat laatste klopt natuurlijk, althans dat moet je hopen. Maar klopt de vergelijking ook? Geen ambtenaar heeft nog ooit geweigerd een huwelijk te sluiten omdat een der huwelijkskandidaten homoseksueel was. En lees die laatste zin vooral nog eens. Wat weigerambtenaren afwijzen is een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht. De seksuele voorkeur van die mensen speelt daarbij geen enkele rol. Een huwelijk tussen een homoseksuele man en een lesbische vrouw zullen ze met liefde sluiten.

Weigerambtenaren hebben een door hun geloof ingegeven overtuiging over zin en betekenis van het huwelijk. Ik heb al eens betoogd dat die overtuiging betrekking heeft op het huwelijk in de zin waarin dat door hun godsdienst is ingesteld en eeuwenlang door hun kerk is gesloten. In die kerk is het huwelijk een sacrament, iets heiligs. En heiligheid kan nu eenmaal niet zonder rarigheid. Het burgerlijk huwelijk is geen sacrament, het is een zeer praktische overeenkomst waarbij allerlei bezitrechtelijke, erfrechtelijke, belastingtechnische, en voogdijkwesties in een klap netjes worden geregeld. Het zou een hoop oplossen als we ophielden het een ‘huwelijk’ te noemen. Laten we het voortaan aanduiden als Standaard Samenlevingscontract (SSC). Stel het SSC niet langer als voorwaarde voor een kerkelijk huwelijk. En als we dan ook nog al die aan kerkelijke huwelijken herinnerende poespas met ringen, zoenen, bloemetjes en preekjes-met-een-olijke-noot afschaffen, is er geen ambtenaar die nog zal weigeren twee mannen of twee vrouwen zo’n contract te laten sluiten. Zeker, dat zou zo’n ‘huwelijk’ zijn aan eeuwenlang sacrament-zijn ontleende status benemen, en dus een stuk minder aantrekkelijk maken.

Weigerambtenaren intussen gedragen zich in feite heel netjes. Ze waarschuwen hun baas tijdig dat een bepaald huwelijk botst met hun levensovertuiging. De baas zal dat huwelijk overdragen aan een ambtenaar die dat levensbeschouwelijke probleem niet heeft. En als die even niet te vinden is, kan de gemeente altijd nog een goede vriendin van een der bruidegommen, of een ruimhartige oom van een der bruiden tijdelijk als ambtenaar der burgerlijke stand benoemen. De weigerambtenaar zorgt er dus voor dat de gemeente de wet kan uitvoeren, en dat is precies wat we willen dat ambtenaren doen. In wezen verschilt de weigerambtenaar hierin niet van de tuinman met hoogtevrees die zijn baas tijdig inseint zodat die een ander kan inschakelen voor de tak die daar in die hoge boom op afbreken staat, het publiek bedreigt, en dus snel moet worden weggezaagd, of van de rechter die in een nieuw dossier een goede vriend aantreft en zijn baas verzoekt die zaak door een ander te laten behandelen. Die tuinman gaat intussen heggen knippen of bladeren harken, de rechter krijgt een ander dossier, en de weigerambtenaar krijgt een nieuw huwelijk, of een van die vele andere taken waar ambtenaren der burgerlijke stand voor zijn aangesteld. Van werkweigering is geen sprake, en van wetsovertreding, laat staan grondwetsovertreding, al helemaal niet.

Kortom, het COC voert een hetze tegen mensen met een bepaalde levensovertuiging – of mocht het u goed doen het zo te zien, een levensbeschouwelijke beperking – en doet dat dan ook nog eens met een ronduit valse vergelijking. Als hier iemand een loopje met universele grondrechten neemt, dan is dat het COC wel.

Zie ook:

103 Weg met het burgerlijk huwelijk

52 Trammelant rond het homohuwelijk

49 De minister en het huwelijk